Een inktzwarte bladzijde in de geschiedenis van Ecomare.

                                                                                                                                                                                                                                                                                           
De gemeente Texel wil de vuurtoren graag open stellen voor publiek.
Ze wil dat niet zelf doen en heeft daarom de hulp van Ecomare ingeroepen.
De gemeente wil er zelf geen geld in  steken. Ecomare moet de exploitatie rond zien te krijgen.
Dit klinkt redelijk maar is het niet. Ecomare had eerst  eens  goed moeten uitrekenen of dat wel kon.  Ecomare is o.i. te snel in het project gestapt en nu in een pijnlijke spagaat terecht gekomen.

Er is vanaf februari 2008 tot februari 2009 overleg geweest  met de bewoners.
Het begon allemaal heel bemoedigend. De openstelling van de toren zou gebeuren “ op een voor de bewoners acceptabele wijze “  Dit is in drie brieven door Ecomare zwart op wit gezet en ondertekend. Ook onze burgemeester en RWS waren op de eerste bijeenkomst aanwezig en waren van deze belofte op de hoogte. Het is vooral het verbreken van deze belofte die de bewoners dwars zit en er uiteindelijk toe heeft geleid dat zij het vertrouwen in Ecomare hebben  opgezegd.
Als Ecomare ons had benaderd zonder deze belofte hadden wij ons veel terughoudender  en achterdochtiger opgesteld.  We zouden ook veel eerder de politiek en de media hebben ingeschakeld.

Projectleider Anton Hurkens ( adjunctdirecteur van Ecomare ) bleek - voorzichtig uitgedrukt – geen overmatig begaafd organisator.
Zo is hij er van uitgegaan dat het hele torenbezoek door slechts één man gerund moest gaan worden. Anders kon het niet uit.
Op de eerste etage van de vuurtoren zou iemand kaartjes verkopen en alles in de gaten houden, binnen zowel als buiten. De toren zou bereikbaar zijn via een lang wandelpad.  Als je er nog niet in kon omdat de toren "vol"  was moest je buiten maar  even wachten.
De buurtbewoners schrokken enorm van zo’n naïeve benadering. Zij kennen uit ervaring de aantrekkingskracht van de toren op toeristen.  Het hele gebied zou met een klap naar de bliksem zijn gegaan.
Omdat de verstandhouding in het begin goed was hebben we meegeholpen een oplossing te zoeken. Het was voor ons duidelijk dat het begin van het pad niet open en onbewaakt zou kunnen zijn. Dat zou echter extra mankracht vergen.
De oplossing kwam door de hulp van Frans Hopman van het Torenrestaurant. Hij bood aan zijn kiosk te verbouwen en daar toegangskaarten te verkopen. Aanvankelijk wilde men hier niets van horen tot bleek dat het Ecomare op deze manier  geen extra geld zou kosten.
In de kiosk zou een tourniquet komen om ervoor te zorgen dat er nooit meer dan vijftig man tegelijk in de toren zouden kunnen zijn.

2008   2009     2010   2011     2012
TEXELSE VUURTOREN OPEN VOOR PUBLIEK:
home

veiligheid

wandelpad

toreningang

bovenomloop

Dagblad van
het Noorden

Helderse
Courant

gemeente Texel


Ecomare

mediation

historie

contact

bijgewerkt
18 okt 2012